Τα προγράμματα πρόληψης-αγωγής υγείας που εφαρμόζονται στις τάξεις του δημοτικού σχολείου δεν μπορεί να είναι ολοκληρωμένα εάν δεν εκπαιδεύονται και οι γονείς στις σχολές γονέων.

    Η αυτοεκτίμηση και η καλή εικόνα του παιδιού για τον εαυτό του εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την θετική στάση και την ενίσχυση των γονιών του. Οι νέοι γονείς μπροστά στις αυξημένες κοινωνικές αλλαγές ζητούν να βρουν απαντήσεις στις ανησυχίες τους που αφορούν τόσο στα παιδιά τους όσο και στους ίδιους.

    Οι γονείς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σύμφωνα με αυτά που μάθαμε από τους δικούς μας γονείς’ αλλά οπωσδήποτε σε διαφορετικές εποχές για εμάς ως παιδιά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να ακροβατούμε ανάμεσα στην αυστηρότητα και την επιτρεπτικότητα χάνοντας τον προσανατολισμό και την σταθερότητά μας, αξίες σημαντικές για την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού.

    Στην εκπαίδευσή μας επεξεργαζόμαστε νέους τρόπους επικοινωνίας, επίλυσης συγκρούσεων και συμπεριφοράς. Στόχος αυτής της εκπαίδευσης είναι οι γονείς να αισθάνονται ασφάλεια στο ρόλο τους, και ως πρότυπα να δημιουργήσουν μια υγιή σχέση με τα παιδιά τους που θα είναι η βάση για την ομαλή ψυχολογική τους ανάπτυξη.

Οι δάσκαλοι είναι πρότυπα των παιδιών καθώς αποτελούν μια δεύτερηοικογένειά τους. Καθώς οι δάσκαλοι αγαπούν,κατανοούν και αποδέχονται τους μαθητές τους, τους δίνουν το αίσθημα της αξίας και της σημαντικότητας.

Έτσι η σχέση δασκάλου- μαθητή αποκτά νόημα και γίνεται η βάση για μια πιο υγιήσυναισθηματική ανάπτυξη χαρίζοντάς τους ένα πρόσφορο έδαφος για γνώση.

Οι δάσκαλοι σπάνια έχουν την ευκαιρία να μοιράζονται τις εμπειρίες, τις ανησυχίες καιπροβληματισμούς τους, αναγνωρίζοντας τρόπο με τον οποίο δημιουργούν σχέση μετους μαθητές καθώς και το τι θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικό στην τάξη.

Είναι σημαντικό να μάθουν να καταλαβαίνουν τις δικές τους στάσεις, αξίες και τασυναισθήματα για να μπορέσουν έτσι να βάλουν στο επίκεντρο τις στάσεις, τις αξίεςκαι τα συναισθήματα των μαθητών τους. Αρκετές φορές υπάρχει η απαίτηση νααναλάβουν δύσκολες καταστάσεις μέσα στην τάξη και να τις αντιμετωπίσουν κατάλληλα.

Παρ’όλα αυτά νιώθουν ότι δεν έχουν εκπαιδευτεί σενέες μεθόδους προσέγγισης που βοηθούν στηναντιμετώπιση ψυχολογικών θεμάτων.

Τα παιδιά αυτής της ηλικίας έχουν ανάγκη να είναι ενταγμένα σε ομάδες εκεί όπου κυριαρχεί το παιχνίδι, η αναζήτηση, η εξερεύνηση και η ενεργητική συμμετοχή.

Έτσι, συμμετέχοντας τα παιδιά σε προγράμματα πρόληψης - αγωγής υγείας εκπαιδεύονται σε καινούργιες δεξιότητες.

Σε αυτή την ηλικία οι ικανότητές τους για μάθηση είναι μεγάλες και μέσω των προγραμμάτων τους δίνεται η ευκαιρία για συζήτηση.

Τα παιδιά μαθαίνουν να μιλούν για τα συναισθήματά τους,για τη μοναδικότητά τους, για τις ομοιότητες και τις διαφορέςμε τους άλλους, για τη συνεργασία, τους τρόπους επικοινωνίας, τη φιλία,  για τους σημαντικούς ανθρώπους και άλλα θέματα.